Waarom realistische doelen belangrijker zijn dan grote doelen

Veel mensen met een chronische whiplash willen graag vooruit. Je wilt weer kunnen werken, sporten, afspreken met vrienden of zonder na te denken je dag kunnen plannen. Dat is heel begrijpelijk.

Toch kunnen juist grote doelen voor teleurstelling zorgen. Niet omdat je niet gemotiveerd bent, maar omdat het moeilijk is om in te schatten wat op dit moment haalbaar is.

Een realistisch doel helpt je om richting te geven aan je herstel, zonder jezelf onder druk te zetten.

Na een chronische whiplash wisselen goede en minder goede dagen elkaar vaak af. Daardoor is het lastig om maanden of zelfs jaren vooruit te kijken.

Misschien denk je:

• Over drie maanden werk ik weer volledig.

• Na de vakantie ben ik vast weer de oude.

• Vanaf volgende maand ga ik alles weer oppakken.

Dat zijn begrijpelijke gedachten, maar herstel laat zich zelden plannen, daarom helpen doelen die aansluiten bij waar je nu staat.

Veel mensen zien een doel als iets dat gehaald moet worden. Ik kijk daar anders naar. Voor mij is een doel vooral een richting.

Het helpt je om bewust stil te staan bij vragen zoals:

• Waar sta ik nu?

• Wat lijkt op dit moment haalbaar?

• Welke kleine stap wil ik de komende maanden zetten?

Daardoor wordt het makkelijker om keuzes te maken die passen bij jouw belastbaarheid.

👉 Lees ook: Hoe leer je beter inschatten wat haalbaar is?

SMART-doelen worden soms gezien als iets dat vooral in het bedrijfsleven wordt gebruikt. Toch kunnen ze ook bij een chronische whiplash heel waardevol zijn, mits je ze op de juiste manier gebruikt.

Een doel is SMART wanneer het:

• Specifiek is

• Meetbaar is

• Acceptabel voelt

• Realistisch is

• Tijdgebonden is

Vooral de laatste twee onderdelen zijn belangrijk. Kies geen periode van een jaar, maar bijvoorbeeld twee of drie maanden. Zo blijft een doel overzichtelijk en kun je regelmatig terugkijken of het nog past bij jouw situatie.

Het doel is niet om koste wat kost een einddatum te halen. Het doel is om regelmatig te leren van je ervaringen en je verwachtingen bij te stellen wanneer dat nodig is.

Eén van mijn doelen was om binnen drie maanden weer 3 kilometer te kunnen joggen. Niet hardlopen zoals ik dat voor mijn whiplashes deed, maar rustig joggen in een tempo dat paste bij wat mijn lichaam op dat moment aankon.

Dat doel heb ik niet bereikt door meteen te proberen drie kilometer achter elkaar te joggen. Dat zou veel te belastend zijn geweest. In plaats daarvan begon ik drie keer per week met wandelen. Tijdens die wandelingen voegde ik steeds hele korte stukjes joggen toe. Eerst maar een paar meter, daarna iets verder. Iedere keer keek ik hoe mijn lichaam reageerde en paste ik mijn volgende stap daarop aan.

Na verloop van tijd lukte het me om tijdens één wandeling, afgewisseld met wandelen, in totaal 3 kilometer te joggen.

Voor sommige mensen klinkt dat misschien als een klein succes. Voor mij voelde het als een enorme overwinning. Mijn doel was namelijk niet om drie kilometer achter elkaar te rennen. Mijn doel was om drie kilometer te kunnen joggen op een manier die haalbaar was voor mijn lichaam.

Pas daarna stelde ik een nieuw doel: dezelfde afstand uiteindelijk wel aaneengesloten kunnen joggen.

Door mijn doelen op te delen in kleine, realistische stappen bleef ik gemotiveerd en kreeg ik steeds meer vertrouwen in wat mijn lichaam wel kon.

Een chronische whiplash is voor de buitenwereld vaak moeilijk te begrijpen. Werkgevers, collega's, familie en vrienden willen graag weten hoe het met je gaat en wanneer je weer meer kunt. Dat zijn begrijpelijke vragen, maar ze zijn niet altijd eenvoudig te beantwoorden.

Een realistisch doel kan helpen om hierover duidelijkheid te geven.

Je kunt bijvoorbeeld zeggen:

"Op dit moment verwacht ik dat ik over drie maanden twee ochtenden kan werken. Daarna kijk ik opnieuw hoe het gaat."

of

"Mijn doel is om over twee maanden weer een uur op bezoek te kunnen zonder dat ik daarna een hele dag hoef te herstellen."

Zo geef je richting, zonder beloftes te doen die je misschien nog niet kunt waarmaken.

Soms blijkt een doel achteraf te ambitieus. Soms merk je juist dat je sneller vooruitgaat dan je had verwacht.

Allebei is prima.

Het aanpassen van een doel betekent niet dat je hebt gefaald. Het betekent dat je nieuwe informatie hebt gekregen over jouw belastbaarheid.

Dat maakt doelen zo waardevol. Ze helpen je niet alleen vooruit, maar leren je ook steeds beter begrijpen wat voor jou werkt.

👉 Lees ook: Hoe kijk je terug zonder jezelf te veroordelen?

Veel mensen denken dat herstel bestaat uit grote sprongen. In werkelijkheid zijn het vaak juist de kleine stappen die het verschil maken. Niet omdat ze spectaculair zijn, maar omdat ze haalbaar zijn.

Iedere stap die lukt, geeft nieuwe inzichten. Ieder inzicht helpt je weer om beter in te schatten wat de volgende stap kan zijn.

Zo groeit niet alleen je belastbaarheid, maar ook het vertrouwen in jezelf.

Weten dat kleine, realistische doelen helpen is één ding. Ze ook toepassen in je dagelijks leven is vaak een stuk lastiger.

In het online programma Je leven weer oppakken na een whiplash ga je stap voor stap aan de slag met de vijf fases van de Whiplash Herstelwijzer. Je leert beter begrijpen waarom je reageert zoals je reageert, krijgt meer inzicht in jouw belastbaarheid en ontdekt hoe je keuzes maakt die passen bij wat op dat moment haalbaar is.

Zo werk je niet alleen aan je doelen, maar vooral aan meer vertrouwen in wat je aankunt.

Deze blogs helpen je verder:

👉 Lees ook: Wat is een whiplash?

👉 Lees ook: Whiplash symptomen en klachten

👉 Lees ook: Hoe wordt een whiplash vastgesteld?

👉 Lees ook: Hoe lang duurt whiplash herstel?

👉 Lees ook: Waarom een chronische whiplash zo verwarrend is