Mijn grootste inzicht na twee whiplashes

Jarenlang dacht ik dat ik vooral harder mijn best moest doen. Op goede dagen probeerde ik meer te doen. Op slechte dagen vroeg ik me af wat ik verkeerd had gedaan. Waarom leek dezelfde activiteit de ene dag prima te gaan en de andere dag ineens veel te veel?

Ik bleef zoeken naar manieren om meer te kunnen.

Pas veel later ontdekte ik dat ik de verkeerde vraag stelde. Niet: "Hoe kan ik meer doen?" maar: "Waarom reageer ik zoals ik reageer?" Dat inzicht veranderde niet alleen mijn herstel, maar ook mijn kijk op het leven.

Ik heb zelf twee whiplashes gehad.

De eerste ontstond in 2007, toen ik van achteren werd aangereden bij een rotonde. Aan de buitenkant leek het mee te vallen, maar al snel merkte ik dat mijn lichaam anders reageerde. Ik was sneller moe, kon minder goed tegen prikkels en dagelijkse activiteiten kostten veel meer energie dan voorheen.

Na een paar weken begon ik weer met werken en uiteindelijk werkte ik weer volledig. Toch hield ik aan het einde van de dag nauwelijks energie over voor mijn sociale leven, hobby's of spontane afspraken. Achteraf zie ik dat ik vooral bezig was om terug te gaan naar hoe mijn leven vóór de whiplash was.

In 2018 kreeg ik opnieuw een whiplash. Deze keer waren de gevolgen veel groter. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal, emotioneel en in mijn dagelijks functioneren. Mijn hoofd werkte niet meer zoals ik gewend was. Ik kon me moeilijk concentreren en had geen focus. Ik was sneller uitgeput. Ik kon niet meer omgaan met geluid, licht en warmte en verloor steeds meer het vertrouwen.

Wellicht is dit ook herkenbaar voor jou. Op een goede dag voelde ik me beter. Dus deed ik meer. Pas uren of soms zelfs een dag later merkte ik dat het eigenlijk te veel was geweest. Dan volgde een terugval en begon de twijfel opnieuw. Had ik teveel gedaan? Had ik signalen gemist? Waarom lukte het gisteren wel en vandaag niet?

Dat vond ik misschien nog wel het moeilijkste van een chronische whiplash. Niet de klachten zelf, maar de voortdurende onzekerheid. Ik had het gevoel dat ik steeds opnieuw moest gokken wat mijn lichaam aankon.

Lange tijd dacht ik dat herstel betekende dat ik sterker moest worden. Dat ik meer moest kunnen. Dat ik de juiste behandeling moest vinden.

Langzaam ontdekte ik dat de grootste verandering ergens anders begon. Niet toen ik meer ging doen, maar toen ik mezelf beter begon te begrijpen. Ik ontdekte dat mijn lichaam helemaal niet willekeurig reageerde. Er zaten patronen in mijn belastbaarheid. In mijn terugvallen. In mijn overprikkeling.

Hoe beter ik die patronen leerde herkennen, hoe minder ik hoefde te gokken wat haalbaar was. Dat gaf rust. Niet omdat mijn klachten ineens verdwenen waren, maar omdat ik mezelf steeds beter leerde begrijpen.

Nog belangrijker dan dat inzicht was misschien wel wat daarna gebeurde.

Ik ontdekte dat herstel voor mij niet betekende dat alles weer moest worden zoals vroeger. Natuurlijk had ik mijn oude leven graag teruggewild, maar zolang ik mezelf bleef vergelijken met vroeger, voelde alles wat ik niet meer kon als een verlies.

Langzaam leerde ik mijn aandacht te verleggen. Naar wat wel mogelijk was. Naar wat mijn lichaam mij vertelde.

Naar de dingen waar ik nog steeds van kon genieten.

Mijn leven zag er anders uit dan voor mijn whiplashes, maar anders betekende niet dat ik niet meer gelukkig kon zijn. Dat was mijn grootste inzicht.

Ik weet hoe verwarrend, frustrerend en soms eenzaam leven met een chronische whiplash kan zijn, daarom deel ik mijn verhaal.

Niet omdat jouw herstel hetzelfde zal verlopen als het mijne, maar omdat ik hoop dat je jezelf erin herkent en misschien ook ontdekt dat herstel meer kan zijn dan alleen wachten tot klachten verdwijnen.

Misschien ben jij nog volop aan het zoeken naar antwoorden. Misschien vraag je je af waarom je lichaam zo onvoorspelbaar reageert of waarom je steeds blijft twijfelen over wat haalbaar is. Dat zijn precies de vragen waar ik zelf jarenlang mee rondliep.

Dat inzicht vormt nog iedere dag de basis van hoe ik naar herstel kijk. Daarom ontwikkelde ik de Whiplash Herstelwijzer. Die helpt je stap voor stap beter te begrijpen waarom je reageert zoals je reageert, zodat je minder hoeft te gokken wat haalbaar is en weer meer vertrouwen krijgt in wat je aankunt.

Vanuit die ervaringen ontstond uiteindelijk de Whiplash Herstelwijzer. Die helpt je stap voor stap beter te begrijpen waarom je reageert zoals je reageert, zodat je minder hoeft te gokken wat haalbaar is en weer meer vertrouwen krijgt in wat je aankunt.